"H ομορφιά του παρελθόντος είναι το αποτέλεσμα, όχι ο λόγος της νοσταλγίας"
Μ. Foucault

Σάββατο, 21 Μαρτίου 2009

... καταπατήσανε...

Σήμερα είναι η μέρα κατά του ρατσισμού (και η μέρα της ποίησης και η πρώτη μέρα της άνοιξης, αλλά γι αυτά ΔΕΝ είμαι αρμόδια...Ούτε για τα υπόλοιπα, βέβαια, είμαι αρμόδια, αλλά χρειάζονται λιγότερο θράσος) βοήθεια μας και με χαρά να τη γιορτάσουμε.

Βέβαια, ποτέ δεν κατάλαβα τι στην οργή χρειάζονται αυτές οι επετειακές ημέρες πέρα από το να μας δίνουν άλλοθι, για να ζούμε τις υπόλοιπες 364 μέρες με όλες τις ιδεοληπτικές μας προκαταλήψεις, όλα τα ετεροφοβικά μας στερεότυπα και να μπορούμε να βγαίνουμε αυτή τη μία μέρα και να διαδηλώσουμε την απέχθειά μας για το φαινόμενο – που εμείς έχουμε διατρανώσει.

Κι έπειτα, γιατί ακριβώς επετειαζόμαστε σήμερα? Ποιον ακριβώς ρατσισμό απορρίπτουμε? Ποιος είναι αυτός ο άλλος, που ανατρέποντας κατεστημένες κατηγορίες απειλώντας μας με το άγνωστο, μας οδηγεί στο να τον παραμερίζουμε εν φόβω και τρόμω (που λέει και ο καλός Kearney).

Ποιος είναι αυτός ο ξένος που επετειακά δηλώνουμε ότι ΔΕΝ εχθρευόμαστε και δεσμευόμαστε να μην ορίζουμε την ταυτότητα μας έναντι και εναντίον του? Είναι ο Βάρβαρος των Ελλήνων? Ο Ετρούσκος των Ρωμαίων? Ο Εβραίος των κεντροευρωπαίων Προτεσταντών του μεσαίωνα? Ο Άγριος των W.A.S.P. του 16ου αιώνα? Ο Μαύρος των Αμερικανών βαμβακοφυτοϊδιοκτητών του 18ου και 19ου ? Ο Μουσουλμάνος της μετανεωτερικής πολυπολιτισμικότητας?

Αναρωτιέμαι, καθώς στεκόμαστε στο μέσο μιας οικονομικής, κοινωνικής και πολιτισμικής κρίσης με σακατεμένες ταυτότητες και ελλειμματικές προσωπικές διαδρομές, μήπως απασχολημένοι/ες να αντιτιθέμεθα επετειακά σε, εν πολλοίς, ξεπερασμένους (ούτε ο Άδωνις -τι παει να πει ποιος Άδωνις?- δεν παραδέχεται ότι τρέφει ρατσιστικά αισθήματα για κανένα από τους ανωτέρω) ρατσισμούς, αδυνατούμε να αντιληφθούμε ότι η πόλωση ανάμεσα στο εμείς και το αυτοί μετατίθεται σε όλο και κοντινότερες κατηγορίες?

Αναρωτιέμαι μήπως προσπαθώντας ν’ απλοποιήσουμε την ύπαρξή μας, ο αποδιοπομπαίος τράγος είναι πια πολύ πιο καθημερινός? Μήπως από τον υπερβατολογικά μακρινό έτερο (που η απόσταση κάνει απλή την αποκήρυξη κάθε ρατσιστικής αντιμετώπιση του), περάσαμε σ’ ένα δίχτυ δυσδιάκριτων ρατσισμών που αφορούν στον ένσαρκο και πολύ απτό διπλανό αλλότριο?

Μήπως ενώ όλοι με ζέση και ειλικρίνεια καταδικάζουμε όλες τις εκδοχές σύγχρονου φονταμενταλισμού αφήνουμε να παρεισφρέουν εκατοντάδες καθημερινοί ρατσισμοί? Μήπως επιτρέπουμε την ενεργοποίηση δεκάδων ανεπαίσθητων στερεοτυπικών ιδεοληψιών γύρω από μια (μεταφυσική σχεδόν) έννοια καθαρότητας, ομοιογένειας και συμμόρφωσης των πληθυσμών προς κάποια (αυθαιρέτως επιβαλλόμενα αλλά καθολικά ισχύοντα) κανονιστικά και ομαλοποιητικά κριτήρια που ευνοούν την απόρριψη και τον αποκλεισμό?

Μήπως ο ρατσισμός σήμερα δεν αφορά στην άλλη φυλή, την εχθρική φυλή από άλλο τόπο που προσπαθεί να παρεισφρύσει στην κρατική οντότητα και να την αλλοιώσει? Μήπως ο ρατσισμός σήμερα αφορά στη διαίρεση μιας και μοναδικής φυλής σε ανώτερη και κατώτερη?

Μήπως σήμερα ζούμε έναν κοινωνικό ρατσισμό που (κατά τον παππού Foucault) είναι ένας ρατσισμός της κοινωνίας ενάντια στον ίδιο της τον εαυτό? Μήπως ζούμε έναν εσωτερικό ρατσισμό που αφορά στη διαρκή κάθαρση του (φαντασιακά ομογενούς) κοινωνικού σώματος από τους παραεκκλίνοντες από τη νόρμα, από τους δυσ(α)προσάρμοστους στην κοινωνική τυποποίηση?

Μήπως οι εθνο-βιολογικοί ρατσιστικοί λόγοι, οι οποίοι, στην ουσία, νομιμοποιούσαν τους φυλετικούς αποικιοκρατικούς πολέμους του 18ου και 19ου αιώνα που επέτρεπαν την επιβολή στυγνών εξουσιών και κυνικών οικονομικών εκμεταλλεύσεων της (δήθεν) κατώτερης –πολιτισμικά αλλά κυρίως βιολογικά– φυλής από την (ξαναδήθεν) ανώτερη, έχουν δώσει τη θέση τους σ’ έναν κοινωνικοβιολογικό ρατσισμό?

Από τη θεματική των δυαδικών φυλετικών διαχωρισμών, της επιβολής της (με ψευδοδαρβινικά κριτήρια) ισχυρότερης βιολογικά φυλής, αυτής με τη μεγαλύτερη προσαρμοστικότητα... από τη θεματική της προστασίας της καθαρότητας μιας φυλής από τα παρεισφρύοντα εκφυλιστικά στοιχεία που θέτουν σε κίνδυνο την επιβίωση, την ευημερία και την εξέλιξη της (ακραία έκφανση του οποίου ήταν οι ναζιστικές θηριωδίες) μήπως περάσαμε στον ρατσισμό της εσωτερικής καθαρότητας?

Μήπως ο φυλετικός εχθρός της μετανεωτερικότητας, το θύμα του ρατσισμού είναι ο διαφορετικός άλλος? Μήπως (λέω μήπως), είναι ο γηράσκων, ο άρρωστος, ο πνευματικά διαταραγμένος, ο εξαρτημένος από τις ουσίες και όλο και εντονότερα ο παχύσαρκος και ο καπνιστής, τα δύο σώματα τα κατ’ εξοχήν αρνούμενα να συμμορφωθούν στο κοινωνικά προκαθορισμένο σωματικό ήθος, στον ηθικά ρυθμιστικό σωματικό κώδικά?

Μήπως η προϊούσα ιατρικοποίηση της κοινωνίας ανάγει το (παρεκκλίνον από τον -αυθαίρετα οριζόμενο ως- φυσιολογικό Δείκτη Μάζα Σώματος) παχύσαρκο σώμα, το (αποκλίνον από τη νεανικότητα) γηράσκον σώμα, το (παραμορφωμένο) σώμα που νοσεί, την (αγνοούσα τις υγιεινολογικές προειδοποιήσεις) συμπεριφορά του εθισμένου, του καπνιστή, σε κοινωνικές ανωμαλίες που πρέπει να διορθωθούν, να ρυθμιστούν, να επανενταχτούν συμμορφούμενες στο πρότυπο και τον κανόνα, αλλιώς να εκλείψουν?

Μήπως ο σημερινός (διαρκώς εξαπλούμενος) ρατσισμός είναι το αποτέλεσμα μιας βιο-ηθικής, όπου η παχυσαρκία, η εξάρτηση, η νόσος, το γήρας, το κάπνισμα, γίνονται οι αποδείξεις των θανάσιμων αμαρτημάτων της λαιμαργίας, της οκνηρίας, της λαγνείας, της ακηδίας, της οργής? Μήπως το ζήτημα δεν είναι η παχυσαρκία, το κάπνισμα, ο εθισμός, η πνευματική νόσος per se, αλλά το ότι αυτά τα άτομα χαρακτηρίζονται ως ανίκανα να εγκολπωθούν μια (τεχνητά εκλογικευμένη) βιοηθική, ανίκανα να αυτοπειθαρχηθούν και, σε τελική ανάλυση, ανίκανα να λειτουργήσουν με υπευθυνότητα απέναντι στο σύνολο, αφού (θεωρητικά) με τις πράξεις τους το θέτουν σε κίνδυνο τόσο βραχυπρόθεσμο (οι κίνδυνοι του παθητικού καπνίσματος) όσο και μακροπρόθεσμο (ο φόβος εκφυλισμού της ράτσας από τον παχύσαρκο, τον εθισμένο ή τον πνευματικά και σωματικά νοσούντα)?

Κι έτσι, ο βιολογικά ενάρετος και κοινωνικά υπεύθυνος παγκόσμιος βιο-πολίτης (κατά τον σύννου ερευνητή Evans), που ρυθμίζει τη ζωή του οραματιζόμενος μια δημόσια ευμάρεια οριζόμενη από την ευταξία, την ευπείθεια στις βιοϊατρικές επιταγές και, εν τέλει, την βιολογική ομογένεια του κοινωνικού συνόλου, με την αρωγή της (εξαντλούσας τις υποχρεώσεις της σε μια ρητορική ορθής βιο-διαχείρισης) πολιτείας, έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό (στανικές) σταυροφορίες για την εξάλειψη των προβλημάτων που δημιουργούνται από τις βιολογικές παραβατικότητες. Διεξάγει με θρησκευτική ευλάβεια και άκαμπτη προσήλωση εκστρατείες ενημέρωσης και παρέμβασης υπέρ του γενικότερου καλού, όπου ο καπνιστής, ο παχύσαρκος, ο γέρων (διότι γριές ΔΕΝ υπάρχουν) ο εξαρτημένος πρέπει στην καλύτερη περίπτωση να εκλείψει, μέσα από τη συμμόρφωσή του, ή στη χειρότερη να κρυφτεί μέσα στην ντροπή, το όνειδος και την ενοχή...

Αναρωτιέμαι (η καπνίστρια, ήδη καταδιωκόμενη και μελλοντικά υπό εξόντωση) μήπως ο σημερινός ρατσισμός αφορά στις νομιμοποιημένες (από νομοθετικές παρεμβάσεις και κανονιστικές απαγορεύσεις) ρητορικές επιθέσεις, τον στιγματισμό και στη (θεσμοθετημένη οσονούπω) κοινωνική απομόνωση των (οριζόμενων ως) αποκλινόντων, εξαρτημένων, νοσούντων, παχυσάρκων και καπνιστών?

Αναρωτιέμαι μήπως, (παραβλέποντας ότι, όπως λένε θεωρητικοί της έρευνας, η επιστήμη ΔΕΝ παρέχει βεβαιότητες και ότι πρέπει να δυσπιστούμε σε οιονδήποτε ισχυρίζεται ότι κατέχει την απόλυτη επιστημονική αλήθεια) η ιεροποίηση (ΟΚ δεν υπάρχει η λέξη, αλλά έτσι καταλάβατε, το point) επιστημονικών ευρημάτων και δεδομένων (μέσα από την αναπλαισίωσή τους από τα Μ.Μ.Ε. και τη λαϊκή κουλτούρα) και η παρουσίασή τους ως απόλυτη γνώση, ως το σωστό πρακτέο, όχι μόνο για το άτομο αλλά κυρίως για να προστατευτεί και να μη βλαφτεί το κοινωνικό σύνολο, δημιουργούνται από τη μια άτομα/ενσώματες υπάρξεις υψηλού στάτους, άξια μέλη του κοινωνικού γίγνεσθαι και από την άλλη, υποκείμενα άνευ αξίας που τους αξίζει ο αποκλεισμός, η πειθάρχηση μέσω της επιβολής και της απαγόρευσης και σε ακραίες περιπτώσεις η ποινή ακόμα και ο εγκλεισμός????

Και (επειδή ήδη φαντάζομαι πόσοι -ορθώς- αντικαπνιστές, πόσοι -σωστά- οπαδοί της υγιεινής ζωής, πόσοι -απολύτως δικαιολογημένοι- σταυροφόροι κατά των ουσιών, πόσοι -καλοπροαίρετοι- πρέσβεις των φαρμακευτικών ρυθμίσεων των πνευματικών, ψυχικών και σωματικών παρεκκλίσεων θα ανατριχιάζουν διαβάζοντας αυτές τις γραμμές), αφού δηλώσω ότι το ερώτημα είναι οντολογικό και όχι πραγματολογικό (δλδ σε περίπτωση που το σωστό και το πρακτέο θεωρούνταν το κάπνισμα και υπήρχε νομοθεσία, που μας ανάγκαζε να γίνουμε όλοι καπνιστές, ή σε περίπτωση που το φυσιολογικό θεωρούνταν το παχύσαρκο και το υπέρβαρο και οι διαφημίσεις μας υποχρέωναν -υπόρρητα- να γίνουμε αφράτες/οι ως πίνακες του Ρούμπενς, ή σε περίπτωση που η πνευματική ηγεμονία ανήκε στους καταθλιπτικούς και οι κρατούσα ιατρική με τις φαρμακευτικές της παρεμβάσεις μάς επέβαλε να κυκλοφορούμε κάτι σαν τους Tokio Hotel, θα χρησιμοποιούσα τα ίδια επιχειρήματα) έρχομαι να θέσω το τελευταίο μου ερώτημα:

Μήπως (λέω μήπως), εν κατακλείδι, όλοι αυτοί οι δυσδιάκριτοι ρατσισμοί δεν είναι παρά ακόμα ένα όπλο της αστικής κοινωνίας, η οποία δεν υπερισχύει (καταγάγοντας νίκη λαμπρή επί) των προλεταριακών τάξεων με τη συσώρευση του πλούτου και των διοικητικών πόρων, αλλά επειδή κατέχει την ικανότητα να επιβάλλει μια συγκεκριμένη ηθική, έναν ομογενοποιημένο τρόπο ζωής και μια υποταγμένη σ' αυτά (τα σωστά και comme il faut) βούληση???

16 σχόλια:

MenieK είπε...

... σε μυστικά συμπόσια και ένδοξα
τη θέληση μου καταπατήσανε
τόσους αιώνες
(Μ. Κατσαρός: Κατά Σαδδουκαίων)

Sophia είπε...

Η κόλαση είναι πάντα οι άλλοι, μόνο που σε πολλές περιπτώσεις, αυτοί οι άλλοι είμαστε εμείς.
;-D

Stratos Bacalis είπε...

Ως αποδέκτης ρατσιστικής συμπεριφοράς σε διάφορες φάσεις της ζωής μου επικροτώ το κείμενο απλά μια μικρή αντίρρηση: το κάπνισμα και η παχυσαρκία σε σκοτώνουν, οπότε αν γίνονταν υποχρεωτικά και θεωρούνταν "φυσιολογικά" θα πέθαινες. Ίσως η όλη "υστερία" εναντίον τους να είναι άλλη μια προσπάθεια των εγωιστικών γονιδίων μας για επιβίωση...

νατασσάκι είπε...

λέω:

*σήμερα είναι παγκόσμια ημέρα:
Δασοπονίας
Κατά του Ρατσισμού
Ποίησης
Ύπνου
της Γης (!)
και για το σύνδρομο Down.

και επίσης Ισημερία Εαρινή

Θα προτιμούσα να την γιορτάσω ως μέρα ύπνου, αλλά τέλος πάντων...

Νομίζω ότι όλοι μας με κάποιον τρόπο βιώνουμε ρατσιστικές συμπεριφορές, κανείς μας δεν είναι "πρότυπο" -εσύ αν δεν κάπνιζες, αλλά ευτυχώς το 'σωσες! :p

Θέλω επίσης να δηλώσω εδώ ότι με έκανες να δω τον Άδωνι-μπουμπούκο, θα μου το χρωστάς αυτό
και χαίρομαι που επέστρεψε ο παππούς Φουκώ!
:))))

Φιλιά Μ., Μ. και κυρίως Ν.
καλή Άνοιξη! :)

Γιωργος Κεντρωτης είπε...

Την καλημέρα μου στέλνω. Κοιμήθηκα λίγο παραπάνω (φαίνεται και από την ώρα!) λόγω του ότι ... χθες ήταν η Παγκόσμια Ημέρα του Υπνου!

habilis είπε...

...όλοι αυτοί οι δυσδιάκριτοι ρατσισμοί δεν είναι παρά ακόμα ένα όπλο της αστικής κοινωνίας, η οποία δεν υπερισχύει (καταγάγοντας νίκη λαμπρή επί) των προλεταριακών τάξεων με τη συσώρευση του πλούτου και των διοικητικών πόρων, αλλά επειδή κατέχει την ικανότητα να επιβάλλει μια συγκεκριμένη ηθική, έναν ομογενοποιημένο τρόπο ζωής και μια υποταγμένη σ' αυτά (τα σωστά και comme il faut) βούληση???


Ναί .

Σελιτσάνος είπε...

Και ξεχάσατε να πείτε ότι αυτή η αστική ηθική στερείται παντελώς πρωτοτυπίας,μια και ,διατηρώντας ακέραια τη λογική της,αλλάζει τα πρότυπα κατά(δική της)βούληση,όπως πριν λίγο καιρό άλλαζε το μήκος της γυναικείας φούστας κάθε τόσο.Για παράδειγμα η πεθερά μου είναι πολύ περήφανη που ο γαμπρός της έχει μερικά παραπανήσια κιλάκια-δείγμα ανδρισμού,ευμάρειας και καλοζωισμού-ενώ η γυναίκα μου με απειλεί με ανατριχιαστικές τιμωρίες αν δεν τα χάσω...

υγ.Υπάρχει ο όρος ιεροποίηση και σημαίνει την συνοστέωση των τελευταίων οσφυϊκών σπονδύλων με το ιερό οστό.Φαντάζομαι δεν εννοούσατε αυτό αλλά την παρεξηγημένη λέξη αποθέωση.

MenieK είπε...

@sophia, εμείς είμαστε οι άλλοι? Και οι άλλοι ποιοι είναι? Εμείς? Ωραία, τώρα από το πρόβλημα της ετερότητας με έβαλες και στο πρόβλημα της ταυτότητας... καήκαμε

@stratos, ΥΠΟΘΕΤΙΚΑ ΜΙΛΆΜΕ ΥΠΟΘΕΤΙΚΑ (παρ' όλο που και η παχυσαρκία και το κάπνισμα ειναι ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ επιβάρυνσης και πολύ σπάνια αποκλειστικές αιτίες)

@νατασσάκι, κι εγώ και ο παππούς σου χρωστάμε ;-)

@Γ.Κεντρωτή, τι να πεις? Από τόσες μέρες μόνο η ιδιότροπη θα έβρισκε να γιορτάσει την ημέρα του ρατσισμού ;-)

@habilis, λακωνικός :-)

@Σελιτσάνε, όχι (όχι, όχι και πάλι όχι) αποθέωση. Αποθέωση είναι όταν κάτι ανάγεται στην ουσία του θείου, ιεροποίηση εννοώ στην τελετουργία του θείου (το ταμπού ας πούμε που είναι το ανέγγιχτο ιερό σύμβολο).
Υ.Γ. Εν τούτοις thnx για την πληροφορία, είναι πολύ χρήσιμη, καθώς όσο γερνώ όλο και πιο κοντά φαντάζομαι είμαι στη φάση :-)

Orelia είπε...

στη ροή της αναρτησης σου, συνειδητοποιησα την αιτια, τον λογο, που με εκανε να μου αρεσει ο δες_που_ξεχασα_το_ονοματου!!!!...!!! ηθοποιος γερνωντας κι οχι στα νειατα του
απο μικρη την ειχα την αρρωστια
να με ελκει το ..περιθωριο
να με γοητευει
ισως γιατι βγαζει την γλωσσα στους μηχανισμους, ορατους ή οχι, της αστικης κοινωνικης ταξης πραγματων

δεν ειμαι σιγουρη αν εδωσα να καταλαβεις το ζουμι της βασικης πρωτης σκεψης που εκανα διαβαζοντας το ποστ σου

μου αρεσε πολύ πολύ

ωστοσο, και πιστευω δεν θα διαφωνεις αν καταλαβα καλα την χρηση της φρασης σου: ολοι αυτοι οι δυσδιακριτοι ρατσισμοι, πως υπαρχουν ακομη οι ευδιακριτου τυπου ρατσισμοι κι ογκωνονται με τον καιρο
ισως ενα και το βασικο τερτιπι της αστικης ταξης αλλά και αποτελεσμα αυτου του πρωτου που σημειωσες: ..ελλειμματικές προσωπικές διαδρομές,...

τα σεβη μου!

νατασσάκι είπε...

αν είναι να μου χρωστάς εσύ, είμαι χαρούμενη -για τον παππού δεν είμαι σίγουρη... :p

(κι εγώ σας χρωστώ από χθες!)
:)
:*

penelope είπε...

Χμμμμ ο τίτλος μου φαίνετε γέρνει καλύτερα προς το 'η πάλη των τάξεων' ;-)

ΠανωςΚ. είπε...

Οσον αφορά την τελευταία παράγραφο, εγώ θα έλεγα πως, ακριβώς επειδή έχει συσσωρεύσει πλούτο και διοικητικούς πόρους, η αστική κοινωνία μπορεί και επιβάλλει μια συγκεκριμένη ηθική...(κτλ).
Αλλά έχω την εντύπωση πως μικρή σημείωση έχει αν είναι έτσι ή γιουβέτσι.

(και πάλι ήταν απολαυστική η ανάγνωση, να είσαι καλά Μενιέκ. Καμια φορά σκέφτομαι ότι αν τα έλεγες αυτά διά ζώσης, δεν θα υπήρχε περίπτωση να σε αφήσω να ολοκληρώσεις -θα σε είχα διακόψει 500 φορές).

MenieK είπε...

@orelia, την ίδια αρρώστια μοιραζόμαστε μου φαίνεται, καλή μου :-)
Υ.Γ. Φυσικά και συμφωνώ! Απλά οι ευδιάκριτοι αντιμετωπίζονται ευκολότερα

@νατασσάκι, εγώ χρωστώ .... γμτ ΚΑΙ ΠΑΛΙ!!! :-(

@penelope, απλά ορίζεται διαφορετικά, πλέον, η τάξη ;-)

@πανωκ, θα διακόπταμε τόσο πολύ ο ένας τον άλλο που δε θα βγάζαμε κανένα νόημα (ΜΕ φαίνεται πολύ μας ταιριάζει) :-)

Orelia είπε...

η αληθεια ειναι πως ειμαι αρρωστη
οχι καλε!
δεν με κολησε η ΝατασσΑκι!
μα τι λες τωρα;
:))

καλη σου ημερα :)

MenieK είπε...

@orelia, όλους μας κολλά το νατασσάκι (στον τοίχο)

apple130674 είπε...

美女交友,玩美女人,美女,美女寫真,美女遊戲,hi5,hilive,hi5 tv,a383,微風論壇,微風,伊莉,伊莉討論區,伊莉論壇,sogo論壇,台灣論壇,plus論壇,plus,痴漢論壇,維克斯論壇,情色論壇,性愛,性感影片,校園正妹牆,正妹,AV,AV女優,SEX,走光,a片,a片免費看,A漫,h漫,成人漫畫,免費A片,色情網站,色情遊戲,情色文學,麗的色遊戲,色情,色情影片,同志色教館,色色網,色遊戲,自拍,本土自拍,kk俱樂部,後宮電影院,後宮電影,85cc免費影城,85cc免費影片,免費影片,免費小遊戲,免費遊戲,小遊戲,遊戲,好玩遊戲,好玩遊戲區,A片,情趣用品,遊戲區,史萊姆好玩遊戲,史萊姆,遊戲基地,線上遊戲,色情遊戲,遊戲口袋,我的遊戲口袋,小遊戲區,手機遊戲,貼圖