"H ομορφιά του παρελθόντος είναι το αποτέλεσμα, όχι ο λόγος της νοσταλγίας"
Μ. Foucault

Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2007

..Ωχ! Εκλογές σε 26 και σήμερα...

Και ξαφνικά ήρθαν οι εκλογές… Και με αφορμή μια φωτογραφία που ενείχε τη θέση σαχλού ψιλοπολιτικίζοντος σχολίου (το τονίζω) έγινε στις (αμφι)βολ(ι)ες (δικαιώνοντας το όνομά τους) ένας ψιλοχαμός (ενδιαφερόντατος, εποικοδομητικότατος και πάντα μέσα στα πλαίσια κοσμιότητας που θέτουν οι προσωπικότητες τόσο του Ναπολέοντα όσο και του Τάσου). Το γεγονός όμως με έκανε να συνειδητοποιήσω την κοσμογονική αλλαγή αυτής της περιόδου, όπου το σχόλιο (πολιτικό, πολιτικίζων ή απλά σαχλό) έκανε τόπο στην κριτική (με φιλοδοξίες να είναι πολιτική). Η ανάλυση της ορατής μορφής, παραμέρισε στην (ιεράς προσήλωσης) επιχείρηση: αποκάλυψη του κρυφού περιεχομένου.
Αναρωτιέμαι, όμως, μήπως η κριτική αυτή έγκειται σε μια ανάλυση, κυρίως, της (πέρα από τη λαλιά) γλώσσας (ρωτήστε τον παππού Foucault, το ίδιο θα σας πει) με όρους αλήθειας, ακρίβειας, κυριολεξίας και έκφρασης? Φυσικά αυτο είναι η χαρά του (κρυπτοφανερά αποδομιστικού) παρόντος blog, αφού καμιά κριτική δε μπορεί ποτέ να απαλλαγεί από την αμφιλογία του νοήματος (χε χε χε!).
Και ξανααναρωτιέμαι μήπως η κριτική που εξαπλώνεται (ως οι φλόγες τούτου του καλοκαιριού) στο blogοχωριό και το διαδικτυακό σύμπαν, αντιμετωπίζει τη γλώσσα (του σώματος, της εικόνας, τη λαλιά) στην επιφάνεια και τη μορφή της και πολύ λιγότερο στο βάθος (μήκος, πλάτος, ύψος) και το περιεχόμενο της καθώς θεωρεί ότι τα μεν ταυτίζονται με τα δε (και κάπως έτσι οι Γάλλοι βρέθηκαν με τον Σαρκοζί πρωθυπουργό)?
Μήπως όμως, έτσι οι blogo(διδικτυακο)κριτικοί, αφού, αρχικά, αναλύσουν το λεξιλόγιο (στάση, έκφραση, κίνηση, ομιλία) και τη δυνατότητα του πολιτικού (οι πιο προχωρημένοι και της ίδιας της πολιτικής) να οικοδομήσει (εντός και επί αυτού) μια πολιτική (αριστερή, δεξιά, κέντρου, άνω, κάτω) σκέψη(?), προχωρούν, άτρεστα και διαπρυσίως (με παραεπηρρέασε αυτό το καλοκαίρι), στην κριτική της σχέσης των ρητορικών σχημάτων (τόσο στην εικόνα και στον πραγματικό λόγο) με ότι (θέλουν και δύνανται να) αναπαραστήσουν (κι έτσι μας ξημερώνεται ως υπουργός ο μπουσιντοθεωρητικός και κρυπτογλωσιπενής Πολύδωρας)?
Και η τέταρτη αναρώτησή μου είναι μήπως τους ξεφεύγουν (και πιθανά τους ικανοποιούν) οι όροι που συγχέουν εντός του λόγου ότι έπρεπε να είναι διακριτό και τις δομές που χωρίζουν ότι έπρεπε να είναι αλληλένδετο (και κάπως έτσι η κα Κανέλλη της θεοσυντηρικοπατριδολαϊκοκαταγγελτικής ρητορείας ανακηρύσσεται πασιονάρια ενός αριστεροπρολεταριοάσχετου χώρου)?
Και σε τελική ανάλυση, ενώ εξετάζεται η εκφραστική αξία και η δυνατότητα υποδήλωσής του λεξιλογίου των μονομάχων, αντιπάλων και διεκδικητών, αναλύεται το με ποια τάξη και με ποια εκφραστικά μέσα όλοι αυτοί απευθύνονται σε μας (κι έτσι ο συνταγματοοικονομοκοινωνικόεκπαιδευτικόπληθωρικός Βενιζέλος ενέγραψε υποθήκη για να συμπεριληφθεί στους ταγούς της χώρας), δεν είμαι τόσο σίγουρη αν υπάρχει η δυνατότητα για μια σε βάθος (ας είναι και σε λιγότερο βάθος) εξέταση του αν διατυπώνεται η (πάντα σχετική και σχετικίζουσα) αλήθεια ή η φενάκη, το μέρος ή το όλο, το επουσιώδες ή το ουσιώδες, αν εξετάζεται η περίσταση ή οι αναλογίες της και όλα όσα κρύβονται σε αυτό που ήδη έχει ειπωθεί και απλά επαναλαμβάνεται (κι έτσι στέλνουμε τον διαγραμενοοψιμοαριστερογουνοφόρο Κωνσταντόπουλο στον προθάλαμο της Προεδρίας…)
… Ο blogoθεός να βάλει το χέρι του, για τις επόμενες εικοσιέξι και σήμερα ημέρες…

9 σχόλια:

JO είπε...

Χμμμμ...Εγώ τώρα λέω να πάω να σχολιάσω τη φώτο με το σκύλο!!!
:))
Μα δεν το ήξερα τι παθαίνει κανείς μαζί σου??? Τι το ήθελα και προκάλεσα την τύχη μου???
:))

Ναπολέων είπε...

21-8-07/03.30

Κι εγώ λέω να "την κάνω" με μικρά πηδηματάκια πρός το κρεββατάκι μου κι αύριο, μεθαύριο να ξαναδιαβάσω, να κατανοήσω τα λεγόμενά σου και τα (έξοχα, πέραν κάθε αμβισβήτησης!) λεξοπιλήματά σου.
Και να τά σχολιάσω βέβαια!

Πολύ σέ αγαπώ.
Ναπολέων

Klearchos είπε...

Στα καταφύγια!! Στα καταφύγια να σωθούμε!! λολ

Ναπολέων είπε...

@ Κλέαρχος

Τα "καταφύγια" μπορούν εύκολα να μάς σώσουν από τις εκλογές (π.χ. με ένα ταξιδάκι 200 χλμ μακρυά)...
Από την καθημερινότητα που μάς επιβάλλουν, ποιό καταφύγιο θα μάς σώσει Κλέαρχέ μου;
Ναπολέων

Emilly είπε...

Παιδιά "την κάνω κι εγώ", πράγματικά τώρα!
Απλά εσύ Meniek επίσπευσες μια ήδη ειλλημένη απόφαση... (ΑΣΤΥεύομαι)
Σε καμιά δεκαριά μέρες επιστρέφω από το ακρογιάλι και, επιειδή δεν θα έχω υπολογιστή θα εκτυπώσω το κείμενο και θα το μελετήσω!
Πάντως σε τέτοιες περιπτώσεις προεκλογικού καύσωνος πρέπει δυστυχώς να λαμβάνεται υποψη και το "άλλα λέω κι άλλα κάνω" που άπτεται περισσότερο της καθημερινής πρακτικής και των συμφερόντων (από όλες τις πλευρές), τα οποία πολλές φορές επισκιάζουν άλλες ποικίλες πνευματικές διεργασίες και ταξινομήσεις...

Σας χαιρετώ προσωρινά από εδώ (αν μου επιτρέπει η οικοδέσποινα), δε λέει τώρα να ανεβάσω αποχαιρετηστήριο ποστ.
Φιλιά σε όλους!

MenieK είπε...

Klearche@ νομίζω ότι σωστά το αντιλήφθηκες και ψάχνεις καταφύγιο, όχι από τις εκλογές, αλλά από τους εκλογολόγους

Emily@ μου φαίνεται την κάνεις ψάχνοντας το καταφύγιο

Ναπολέων@ θέλεις να ξέρεις τι είπε ο πολύς Χάϊντεγκερ για την καθημερινότητά σου? Πως το να ζεις σημαίνει να μεριμνάς με την έννοια του να κάνεις τα πράγματα ευκολότερα για σένα, (στην ανάγκη να την κάνεις με μικρά πηδηματάκια για τα καταφύγια, αρνούμενος να μισήσεις, αρνούμενος να πολεμήσεις αρνούμενος να σηκώσεις οπλισμό)

eduardo waghorn είπε...

Greetings from Chile!!!
Visit me if you want!

habilis είπε...

Χεστα και αστα...

Καραμούζα είπε...

Μήπως τα κόμματα θα έπρεπε να εκχωρήσουν ένα μεγάλο ποσοστό από το ποσόν που θα πάρουν για τον εκλογικό αγώνα για αποκατάσταση των ζημιών στις πυροπαθείς περιοχές;

Ας είναι «φτωχές» αυτή τη φορά οι εκστρατείες τους...
Και το κύρος τους στο λαό θα ανεβεί και θα γλιτώσουμε και μεγάλο μέρος από την συνήθη ρύπανση...