"H ομορφιά του παρελθόντος είναι το αποτέλεσμα, όχι ο λόγος της νοσταλγίας"
Μ. Foucault

Τρίτη, 12 Οκτωβρίου 2010

...πυκνή ανωνυμία...

Κάθονται στη μέση του φατσοσύμπαντός τους και κοιτάνε τα καρφιτσωμένα άβαταρ από προφίλ φατσοφίλων ως κρεμασμένες κεφαλές ρινοκέρων, αρκούδων, λεόντων και ταράνδων θύματων αποικιοκρατών σαφαροκυνηγών. Φατσοφίλοι θύματα αιτημάτων φιλίας, φατσοφίλοι που ποτέ δεν θα συναντήσουν, που είναι απίθανο να συνομιλήσουν, να ανταλλάξουν μηνύματα ή έστω να (συν)σχολιάσουν στην ίδια δημοσίευση....
Διάσημοι που αποδέχονται/αποστέλλουν αιτήματα φιλίας για να ξεπεράσουν σε φίλους άλλους διάσημους, ημιάσημοι θεωρώντας (ελπίζοντας) πώς θα συγκαταλεχθούν στους διάσημους με τους εκατομμύρια φίλους, άγνωστοι που συλλέγουν τους φίλους των φίλων τους προσπαθώντας να ξεπεράσουν τον αριθμό φίλων των φίλων τους
Αγαπητοί φατσοάγνωστοι,
κανένα αίτημα φιλίας δεν επιβεβαιώνεται. Ποτέ δεν επιβεβαιωνόταν

13 σχόλια:

MenieK είπε...

Συ που με κάλυψες με την πυκνή ανωνυμία σου
ταξιδιώτη της νύχτας
(Ν.Α. Ασλάνογλου Όρκος)

mamma είπε...

Είσαι μια φάρσα εσύ!

(αυτό μου ήρθε, μη ρωτάς γιατί;)

mamma είπε...

φάΤσα (το κίμπορντ μου μέσα γαμώ!)

MenieK είπε...

κίμπορντ λανθάνον, την αλήθεια ομιλεί :-)

Stratos Bacalis είπε...

χαχαχα η φάρσα που είναι φάτσα (με φράσεις)

φιλάκια - μουτσουνοκιτάπι το είπαμε καλέ με τον Ίνδικτο!

MenieK είπε...

μουτσουνοκιτάπι????????
ΤΕΛΕΙΟ!!!!!!

Coco είπε...

μα σε παρακαλώ μη μού στερείς το τελευταίο μου καταφύγιο ανωνυμίας, όλο το οροπέδιο ξέρει πότε πάω για κατούρημα δω πέρα!

MenieK είπε...

μα εδώ είναι το ζήτημα, ούτε καν η ανωνυμία σου δεν διασφαλίζεται @Coco μου

Coco είπε...

κι αποπάνω μού στερείς και τις ψευδαισθήσεις!

Κλαζoμένιoς είπε...

Αν και δεν το συνηθίζω...
«Συμφωνώ και επαυξάνω»
γλυκυτάτη(*) MenieK.

Κατά τα άλλα...

Αλλοί, αλλοί και τρισαλλοί,
κρίσις των κρίσεων δεινή
επί των κεφαλών μας
επέπεσεν ως αμαζών
και θέλει το κακό μας.

Κρίση που ούτ' ο Πάγκαλος
απ' την πολλή χαμάρα,
να τήν φαιδρύνει δεν μπορεί
με κάποια σαχλαμάρα.

Μέ τσίμπησε ποιητικός οίστρος σήμερα... αλλά είπα να μην φορτώσω τα σχόλιά σας με όλο το μακρυνάρι...
Το υπόλοιπο του ωραίου {αν δεν παινέψουμε το σπίτι μας...} ποιήματός μου θα τό βρείτε στο:

kakiokakies.blogspot.com

---------------
(*) Κακία μου είναι αυτό...

- είπε...

κι εκεί που σερφάρεις για να ρεφάρεις και να πεις 'βγαίνω', ξαφνικά, συλλαμβάνεσαι να μαθαίνεις ότι 'σου αρέσει η σελίδα τάδε' που δεν την έχει καν δει! πώς γίνεται; αι ντοντ
αι ντοντ
νόου, και μπιλίβ (έδειξα τώρα ότι ξέρω και αγγλικά)
οι βλακείες των αριθμών, σε είδα με είδες, πόσοι με είδαν, πόσους είδα κι όλα τα κόλπα...
μα πάνω απ' όλα και κάτω απ' όλα, ένα παρακάλι, να υπάρχω, στο σκοτάδι του διαδικτύου...
και στο φέις, σκοτάδι έχει, κι είναι καλά.
πέρα από τις ανατστολές και τα κοινωνικά πανηγύρια. δεν ξέρω τι λέω τώρα.
λέω καλησπέρα, κρυώνω, καλησπέρα...

MenieK είπε...

@κλαζομένιε,
και αποσπασματικά το ποίημά σου έχει τη γοητεία του, αλλά και ολόκληρο είναι αυτό που ήθελες να είναι

@-.
μου λείπεις, γιατί δεν επικοινωνείς?

island είπε...

Πάντως... για να τα λέμε σωστά... ο γάμος μου, ανώνυμος- επώνυμος ήταν. Και τον γουστάρω πολύ.